เกาหลี เธอคือทุกสิ่ง ทุกอย่าง

สวัสดีค่ะ ได้ฤกษ์มาอัพบลอกซะที แอบขี้เกียจไปนาน วันนี้มาคุยกันเรื่องคำกิริยาในภาษาเกาหลีดีกว่า เนื่องจากรากศัพท์กิริยา แต่ละคำ สามารถผันรูปได้หลายแบบ (มากๆๆๆๆ) สำหรับรูปเบิ้องต้นมีดังนี้

1. รูปพื้นฐาน -다 และ -하다

เป็นรูปทั่วไป แต่ปกติคนเกาหลีจะผันคำกิริยาจากรูปพื้นฐานนี้ไปเป็นรูปอื่นๆ ขึ้นกับสถานการณ์ เช่น

가다 แปลว่า ไป (คาดะ)

먹다 แปลว่า กิน (มอกดะ)

하다 แปลว่า ทำ (ฮาดะ) คำกิริยาที่ลงท้ายด้วย ฮาด่ะ มีมากมายเช่น

공부하다 - เรียน (คงบูฮา่ดะ) ...운동하다 - ออกกำลัง (อุนดงฮาดะ) ...

2. รูปทางการ -ㅂ/습니다 และ -합니다

เป็นรูปสุภาพทั่วไป ใช้กับคนที่เราไม่รู้จัก และใช้ในภาษาเขียนด้วย

**คำกิริยาที่ไม่มีตัวสะกด (งงป่าว) เช่น 가다 หรือ 하다 เติม ㅂ เป็นตัวสะกดแล้วตามด้วย 니다 เช่น

가다 >> 갑니다 (คัมนิดะ)

하다 >> 합니다 (ฮัมนิดะ)

쓰다 >> 씁니다 แปลว่าเขียน (ซึมนิดะ)

공부하디 >> 공부합니다 (คงบูฮัมนิดะ)

운동하다 >> 운동합니다 (อุนดงฮัมนิดะ)

**คำกิริยาที่มีตัวสะกด เช่น 먹다 หรือ 읽다 เติม 습니다 ไว้ด้านท้าย เช่น

먹다 >> 먹습니다 แปลว่า กิน (มอกซึมนิดะ)

읽다 >> 읽습니다 แปลว่า อ่าน (อิกซึมนิดะ)

듣다 >> 듣습니다 แปลว่าฟัง (ทึดซึมนิดะ)

ตอนแรกๆจะงงๆ นึกไม่ออกว่าจะผันยังไง ต้องพยายามฝึกผัน แล้วจะค่อยๆคล่องไปเองแหล่ะ

กรณีจะใช้เป็นคำถามก็เปลี่ยนจาก ...니다 >>니까? เช่น

갑니까? // 먹습니까?

3. รูปทั่วไป -어(아, 여) 요

เป็นรูปที่กันเองขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังสุภาพอยู่ ใช้กับเพื่อนก็ได้ (สุภาพนิดนึง) หรือใช้กับเพื่อนร่วมงาน หรือผู้คนทั่วไป (แบบไม่ถึงกับซีเรียสมาก) เป็นรูปที่คนเกาหลีใช้กันทั่วๆไป สำหรับรูปกันเองกว่านี้ ติดตามตอนต่อไป (ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อนนะ ㅋㅋ)

การผันจะยากนิดนึง ต้องฝึกให้เชี่ยวชาญ แถมหลายๆคำจะมีข้อยกเว้นโน่นนี่ ค่อยๆฝึกไปจะเข้าใจเอง (ต้องจำๆด้วยแหล่ะ)

**คำกิริยาที่คำก่อนสุดท้าย เป็น -ㅏ และ -ㅗ ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม 아요 เช่น

가다 >> 가+아요 >> คา อา โย มันยาวๆ ยืดๆ ยังไงชอบก่อน มันก็เลยกลายเป็น 가요 (คาโย)

만나다 >> 만나+아요 >> เ่ช่นกัน กลายเป็น มันนาโย 만나요 (แปลว่า พบ)

오다 >> 오+아요 >> โอ อา โย เช่นกัน มันจะผันกลายเป็น วาโย 와요 (แปลว่า มา)

보다 >>보+아요 >> โบ อา โย คำนี้จริงๆจะไม่รวบคำก็ได้ แต่ส่วนใหญ่ก็รวบแหล่ะ เป็น 봐요 บวาโย

..เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย .. นี่แค่แบบแรก ..

**คำกิริยาที่คำก่อนสุดท้าย เป็น -하다 ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม 여요 เช่น

공부하다 >> 공부하+여요 >> รวบเสียงอีกครั้งเป็น 공부해요 (คงบูเฮโย)

운동하다 >> 운동하+여요 >> รวบเสียงอีกครั้งเป็น 운동해요 (อุนดงเฮโย)

จำง่ายๆพอเห็นรูป แบบนี้เมื่อไหร่ก็เปลี่ยนเป็น... เฮโยได้เลย

**สำหรับคำกิริยาที่เหลือ ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม 어요 เช่น

먹다 >> 먹+어요 = 먹어요 (มอก กอ โย)

찍다 >> 찍+어요 = 찍어요 (จิก กอ โย) แปลว่า ถ่ายรูป, เดา, โค่น

배우다 >> 배우 +어요 = 배워요 (แพวอโย) แปลว่า เรียน

쓰다 >> 쓰+어요 รวบเสียงเป็น 써요( ซอโย) แปลว่าเขียน

เป็นต้น

หากจะใช้เป็นรูปคำถามก็แค่ ทำเสียงสูงหน่อย (ในภาษาเขียนก็เติมเครื่องหมายคำถามไปด้วย)

3. รูปอนาคต -겠다

นำ 겠다 ไปแทนที่รูป 다 เราสามารถผันเป็น -겠습니다 หรือ 겠어요 เช่น

가다 >> 가겠습니다 // 가겠어요

먹다 >> 먹겠습니다 // 먹겠어요

오다 >> 오겠습니다 // 오겠어요

-하다 >> -하겠슴니다 // -하겠어요

หากจะใช้เป็นรูปคำถามก็แค่ ทำเสียงสูงหน่อย (ในภาษาเขียนก็เติมเครื่องหมายคำถามไปด้วย)

4. รูปอดีต -었(았, 였) 다

เตรียมตัวงงได้เลย เข้าใจค่อนข้างยากง่ะ

**คำกิริยาที่คำก่อนสุดท้าย เป็น -ㅏ และ -ㅗ ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม -았습니다 หรือ -았어요

กรณีไม่มีตัวสะกด

가다 >> 가 + 았습니다 รวบเสียงเป็น 갔습니다 (คัสซึมนิดะ)

..หรือ 가 + 았어요 รวบเสียงเป็น 갔어요 (คัสซอโย)

กรณีมีตัวสะกด

알다 >> 알+았습니다요 = 알았습니다 (อารรัสซึมนิดะ) ..คำนี้แปลว่า รู้

..หรือ 알+ 았어요 = 알았어요 (อารรัสซอโย)

**คำกิริยาที่คำก่อนสุดท้าย เป็น -하다 ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม 했습니다 หรือ 했어요 เช่น

공부하다 >> 공부했습니다 (คงบูแฮสซึมนิดะ) // 공부했어요 (คงบูแฮสซอโย)

**สำหรับคำกิริยาที่เหลือ ตัด 다 ทิ้งไปแล้วเติม -었습니다 หรือ -었어요

กรณีไม่มีตัวสะกด

쓰다 >> 쓰+었습니다 รวบเสียงเป็น 썼습니다 (ซอสซึมนิดะ)

..หรือ 쓰 + 었어요 รวบเสียงเป็น 썼어요 (ซอสซอโย)

배우다 >> 배우+었습니다 รวบเสียงเป็น 배웠습니다 (แบวอสซึมนิดะ)

..หรือ 배우 + 었어요 รวบเสียงเป็น 배웠어요 (แบวอสซอโย)

กรณีมีตัวสะกด

먹다 >> 먹+었습니다 = 먹었습니다 (มอกกอสซึมนิดะ)

..หรือ 먹 + 었어요 = 먹었어요 (มอกกอสซอโย)

찍다 >> 찍+었습니다 = 찍었습니다 (จิกกอสซึมนิดะ)

..หรือ 찍 + 었어요 = 찍었어요 (จิกกอสซอโย)

หากจะใช้เป็นรูปคำถามก็แค่ ทำเสียงสูงหน่อย (ในภาษาเขียนก็เติมเครื่องหมายคำถามไปด้วย)

เอาแค่นี้ก่อน ไม่รู้จะเข้าใจกันรึเปล่า เดี๋ยวจะรวบรวมกิริยา พร้อมตัวอย่างในการผันรูปเบื้องต้นเหล่านี้ไว้อีกเอนทรี่นึงนะคะ